این پوشش منحصر به فرد با جذب مولکول‌های آب، یک لایه آبکی اطراف ایمپلنت ایجاد می‌کند و از چسبیدن پروتئین‌های خون و تشکیل لخته جلوگیری می‌کند.

این دستاورد می‌تواند به طور قابل توجهی طول عمر ایمپلنت‌های پزشکی مانند دریچه های قلب و استنت‌ها را افزایش دهد و نیاز به جراحیهای تهاجمی برای حذف یا تعویض آنها را کاهش دهد. 

محققان در حال حاضر در تلاشند تا بهترین شرایط و میزان زویتر یون‌ها را برای ایجاد پوششی ایده آل تعیین کنند تا از ایجاد مشکلات احتمالی جلوگیری شود.

علاقه‌مندان می‌توانند برای مطالعه جزئیات بیشتر به متن این مقاله مراجعه کنند.